top of page
  • Observer

STF en PGR: de favorieten


Rosa Weber, Flávio Dino, Bruno Dantas, Jorge Messias

De reislustige Braziliaanse president zal, na de koepel van de G77 - die plaats vindt in Cuba - en na de 78ste Algemene Vergadering van de Verenigde Natie waar hij een toespraak zal houden op dinsdag 19 september, terugkeren naar Brazilië om twee erg belangrijke beslissingen te nemen, met betrekking tot het hoogste gerechtshof Supremo Tribunal Federal (STF) en de Procureur-Generaal van de Republiek (PGR).


Bij het STF moet de huidige voorzitster Rosa Weber plaats ruimen, ten laatste op 2 oktober, wanneer zij 75 wordt, en volgens de Braziliaanse grondwet, met verplicht pensioen gaat. Bij het PGR eindigt het huidige mandaat van Augusto Aras op 26 september. De kans dat zijn mandaat verlengd wordt, is erg klein.


Het chronogram dat in het begin van deze maand opgesteld werd, pretendeert dat Lula deze week de opvolgers zal aankondigen, mogelijk beiden tegelijk, maar een en ander werd bemoeilijkt door de internationale reizen en de klimaatscrisis in Rio Grande do Sul met bijzonder ernstige gevolgen.


De president liet merken aan zijn nauwe medewerkers dat zijn voorkeur voor het STF uitgaat naar minister van Justitie Flávio Dino. Dino's curriculum toont aan dat hij vroeger, voor zijn politieke carrière, al een federale rechter was. Naast Dino maken ook Bruno Dantas, voorzitter van het Rekenhof, en Jorge Messias, advocaat-generaal van de União, nog altijd een kans.


Deze laatste heeft de voorkeur van de koepel van de regering. Dit geldt ook voor de arbeiderspartij PT. Anderen die wat meer pragmatischer denken, verdedigen de naam van Bruno Dantas die sterk verbonden is aan de MDB. Het is niet toevallig dat de drie kandidaten allemaal afkomstig zijn uit het noordoosten. Het gaat om een soort "kaart in de mouw" van Lula die dat wil gebruiken om de inpuls van de militanten en sociale bewegingen wat in te dijken, die graag een zwarte vrouwelijke rechter willen zien om Rosa Weber te vervangen.


Afgezien van Weber en Cármen Lúcia zijn de overige negen rechters allemaal blanke heren. Na de uitstap van Rosa Weber blijft enkel Cármen Lúcia over als symbool van de "feministische weerstand". Cármen werd in 2006 aangeduid door Lula voor een zetel bij het STF. Een aanduiding van Flávio Dino, een van de meest gewaardeerde ministers van de regering, zou de feministen moeten kalmeren, omwille van zijn progressieve achtergrond.


Volgens journaliste Andréia Sadi (GloboNews) wint de naam van Dino aan kracht door de steun van twee invloedrijke STF-ministers, met name decaan Gilmar Mendes en Alexandre de Moraes. Wie Dino verdedigt als minister van het hooggerechtshof, zegt ook dat hij later desgewenst uit het hof kan stappen en zich kandidaat kan stellen als president (in 2026).


In een interview bij GloboNews zei Dino dat hij geen campagne voert om uitgekozen te worden, maar dat wanneer men vraagt aan iemand uit de juridische wereld of hij/zij lid wil zijn van het STF - wat bij hem het geval zou zijn - vergeleken kan worden met een voetballer aan wie gevraagd wordt of hij deel wil uitmaken van de nationale selectie.


Anderzijds zal zijn mogelijke aanduiding een ander probleem opleveren omdat hij een van de hevigste strijders is tegen het bolsonarisme; in de gerechtelijke sfeer zou hij niet zo hardleers mogen optreden. Daarnaast zou er een nieuwe wedloop ontstaan om zijn ambt als minister van Justitie over te nemen. De kandidaten voor deze functie staan ook al klaar: dezelfde Jorge Messias, naast advocaat Marco Aurelio Carvalho, oprichter van de groep Prerrogativas en Ricardo Capelli, ex-minister chef van het Kabinet voor Institutionele Veiligheid, en Augusto de Arruda Botelho, nationale secretaris van Justitie.


Een nieuwe Procureur-Generaal


De afgelopen weken ontmoette Lula op verschillende tijdstippen Augusto Aras, de huidige PGR, en de twee belangrijkste kandidaten voor deze belangrijke functie: Paulo Gonet en Antônio Carlos Bigonha. Nadat de eerste praktisch terzijde werd geschoven vanwege zijn twijfelachtig werkverleden in de regering van Jair Bolsonaro (PL), ondervroeg Lula naar verluidt de andere twee over "de visie van het Openbaar Ministerie".


Gonet en Bigonha, de huidige favorieten, hebben verschillende profielen in dit geschil, en hun bondgenoten geloven dat dit het verschil zou kunnen uitmaken voor Lula bij de keuze. Bigonha is verbonden met belangrijke PT-figuren, zoals de voormalige nationale voorzitters van de partij José Genoíno en José Dirceu, die hem "sponsort".


Bigonha was voorzitter van de Landelijke Vereniging van Openbare Ministeries (ANPR) en heeft daardoor een corporatieve geschiedenis. Onlangs stond hij onder druk om het besluit van minister Dias Toffoli te verdedigen, die het bewijsmateriaal van Lava Jato, verkregen via de clementieovereenkomst met Odebrecht, nietig verklaarde. Dit komt omdat de ANPR, waar hij ooit voorzitter van was, bij de STF in beroep ging tegen het besluit van de minister en stelt dat de nietigverklaring “volkomen onjuist” is en “in strijd is met de realiteit van de feiten”.


Paulo Gonet Branco vaart in kalme wateren, ook al omdat hij zover raakte om plaatsvervangende procureur-generaal te worden bij de verkiezingen, zonder zich daar ooit kandidaat voor te stellen. Dat kan wijzen op een grotere onafhankelijkheid en afstand tot de eisen van zijn carrière. Zijn naam kwam ter sprake als alternatief, na zijn optreden bij het kieshof TSE in de actie die leidde tot de uitsluiting van Jair Bolsonaro bij komende verkiezingen. Ook hij wordt gesteund door Gilmar Mendes en Alexandre de Moraes.



De keuze voor deze functie is van strategische belang voor Lula omdat de Procureur-Generaal van de Republiek verantwoordelijk is voor het uitvoeren van strafrechtelijke onderzoeken tegen de president van de republiek zelf, staatsministers en federale afgevaardigden en senatoren. Voorganger Augusto Aras staat bekend als "engavetador geral da república" (iemand die gevoelige kwesties over dergelijke hoge ambtenaren onder het tapijt veegt). Naast andere taken kan de Procureur-Generaal ook rechtszaken aanspannen waarin hij handelingen van de overheid en wetten in twijfel trekt. De ambtstermijn van de procureur-generaal bedraagt ​​twee jaar, zonder beperking op het aantal herbenoemingen.


Jornal do Brasil


Foto's: José Cruz - Fabio Rodrigues-Pozzebom - Lula Marques - Joédson Alves/Agência Brasil

6 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page